Ο ναυαγός κι η Αθηνά

Στο μύθο Ο ναυαγός και η Αθηνά υπάρχουν ωραία θέματα για κουβέντα με το παιδί:
Πριν ζητήσουμε βοήθεια πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε μόνοι μας
Ο πλούσιος ναυαγός αντί να προσπαθήσει να σωθεί μόνος του, ζητούσε να τον σώσουν άλλοι, με πρώτη τη θεά Αθηνά. Αλλά και όταν ο ναύτης τον έβαλε πάνω στη σανίδα και τον έσωσε, και πάλι δεν έκανε τίποτε, δεν κουνούσε τα χέρια του μέχρι να του βάλει τις φωνές ο ναύτης.
Είναι σαν ένα παιδί που ζητάει από την μαμά του να του φέρει νερό ενώ μπορεί να πάρει μόνο του.
Τα πλούτη δεν μπορούν να μας σώσουν
από θεομηνίες
Όταν βρέθηκε σε κίνδυνο, ο κακομαθημένος πλούσιος νόμιζε ότι μπορεί με τα πλούτη να εξαγοράσει τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς, και δεν προσπαθούσε καθόλου να σωθεί με τις δικές του δυνάμεις. Και μπορεί να είχε πνιγεί αν δεν βρισκόταν αυτός ο καλός ναύτης που τον πήρε στη σανίδα του και τον έσωσε. Είναι σαν ένα παιδί που έχει ένα πολύ καλό ποδήλατο, αλλά νομίζει ότι επειδή έχει καλό ποδήλατο δεν χρειάζεται να προσέχει κι έτσι μπορεί εύκολα να πέσει να χτυπήσει.
Συν Αθηνά και χείρα κίνει
Στο σημείο αυτό είναι ευκαιρία να μάθουμε στα παιδιά την αρχαιοελληνική έκφραση «συν Αθηνά και χείρα κίνει» που βγήκε ακριβώς από αυτόν το μύθο του Αισώπου. Οι λέξεις είναι απλές, παρόμοιες και στη σύγχρονη γλώσσα, το «Συν» σημαίνει «Μαζί» το «Αθηνά» είναι το ίδιο, η «χείρα» είναι το «χέρι» και το «κίνει» είναι το «κίνησε». Δηλαδή το «συν Αθηνά και χείρα κίνει» είναι το ίδιο με «μαζί με την Αθηνά, κούνα και τα χέρια σου».