Η σκυλίτσα και το κρέας

Ο μύθος Η σκυλίτσα και το κρέας μας δίνει μια αφορμή για καλή κουβέντα
με το παιδί:
Όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα
Η σκυλίτσα είχε την τύχη να βρει ένα μεγάλο κομμάτι κρέας, αλλά όταν νόμισε ότι βρήκε κι άλλο ένα, ήθελε να το πάρει και αυτό. Την έπιασε η πλεονεξία και το ήθελε κι αυτό, έτσι άνοιξε το στόμα της κι έχασε κι αυτό που είχε. Πολλές φορές το ίδιο κάνουν και οι άνθρωποι: Έχουν κάτι καλό, νομίζουν ότι θα το έχουν πάντα, ζητούν περισσότερα, κάνουν λάθη και καταλήγουν να χάσουν κι αυτά που είχαν. Είναι σαν ένα παιδί που έχει ένα καλό φίλο και παίζουν καλά, αλλά τον παρατάει για να πάει να παίξει με μια παρέα παιδιών που νομίζει ότι μπορεί να παίζει καλύτερα. Όμως η νέα παρέα τον διώχνει, αλλά τώρα έχασε και τον καλό φίλο που είχε.
Όταν μας πιάνει πλεονεξία μπορεί να γίνουμε ευκολόπιστοι και να έχουμε ψευδαισθήσεις
Η σκυλίτσα είχε τόσο μεγάλη χαρά όταν βρήκε το κρέας που νόμιζε ότι μπορεί να βρει κι άλλο. Κι έτσι όταν κοίταξε το ποτάμι και είδε την αντανάκλασή της, πίστεψε ότι βρήκε κι άλλο κρέας. Η μεγάλη της λαχτάρα για περισσότερο κρέας την έκανε απρόσεκτη κι έτσι έχασε το κρέας που είχε. Είναι σαν ένα παιδί που βλέπει ένα φίλο του με ένα φανταχτερό παιχνίδι και το αλλάζει με ένα δικό του αγαπημένο παιχνίδι, μόνον που αργότερα καταλαβαίνει ότι το δικό του ήταν πολύ καλύτερο.
Δεν πρέπει να βιαζόμαστε και να παίρνουμε αποφάσεις χωρίς να σκεφτούμε
Όταν είδε την αντανάκλαση του κρέατος μέσα στο νερό, η σκυλίτσα βιάστηκε να ανοίξει το στόμα της να το πιάσει. Αν δεν είχε βιαστεί και είχε σκεφτεί λίγο, θα καταλάβαινε πως ανοίγοντας το στόμα θα έπεφτε το κρέας που είχε. Θα μπορούσε να το αφήσει δίπλα της και μετά να σκύψει να πιάσει το ψεύτικο κρέας. Είναι σαν ένα παιδί που φτιάχνει ένα ωραίο κάστρο στην άμμο μιας παραλίας και βλέπει ένα φίλο του, σηκώνεται και τρέχει να τον συναντήσει, πατάει πάνω στο κάστρο και το γκρεμίζει.