Σάιμποργκ

Ο όρος σάιμποργκ πλάστηκε το 1960 για να περιγράψει ένα βελτιωμένο ανθρώπινο ον ικανό να επιβιώνει σε εξωγήινα περιβάλλοντα. Η ιδέα αυτή αναδύθηκε στο πλαίσιο των τεράστιων προόδων στην εξερεύνηση του διαστήματος: καθώς τα σύνορα της τελευταίας διευρύνονταν, άρχισε να γίνεται αισθητή η ανάγκη για ένα είδος σύντηξης ανάμεσα σε ανθρώπους και μηχανές.
Στο παρόν βιβλίο θα περιγράψουμε τις προόδους που έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια, σε πανεπιστημιακό και βιοτεχνολογικό επίπεδο, γύρω από την έννοια του σάιμποργκ. Συγκεκριμένα, θα επικεντρωθούμε στις νευροτεχνολογίες (επεμβατικές και μη) που χρησιμοποιούνται στο κλινικό πεδίο για την αποκατάσταση ή την ενίχσχυση γνωσιακών ή κινητικών λειτουργιών σε ασθενείς με νευροεκφυλιστικές βλάβες ή ασθένειες.
Επίσης θα πραγματευθούμε τις δυνατότητες που προσφέρουν αυτές και άλλες συγγενείς τεχνολογίες για τη βελτίωση των μαθησιακών και άλλων ικανοτήτων σε υγιή άτομα, χωρίς, βεβαίως, να λησμονούμε ότι μια τόσο επαναστατική αλλαγή θα μπορούσε να έχει στο μέλλον κάποιο κόστος το οποίο σήμερα αγνοούμε.