Η μερίδα του λέοντος

Στο μύθο Η μερίδα του λέοντος προκύπτουν σημαντικά διδάγματα που μπορούμε να συζητήσουμε με το παιδί:
 
Δεν πρέπει να κάνουμε παρέα με κάποιον πιο δυνατό που είναι άδικος 
Όταν το λιοντάρι δυσκολευόταν να κυνηγήσει μόνο του, έβαλε τα άλλα ζώα να το βοηθήσουν. Κι αυτά, επειδή πεινούσαν, τον βοήθησαν. Όταν όμως έπιασαν το ελάφι, το ήθελε όλο δικό του, και κανείς δεν μπορούσε να του πει όχι γιατί ήταν ο πιο δυνατός. Τί έμαθαν όμως η αρκούδα, ο λύκος, η ύαινα και η αλεπού; Ότι το λιοντάρι δεν είναι δίκαιο κι επειδή είναι δυνατό θέλει να έχει τα πάντα δικά του. Έτσι, όμως έμαθαν, και την επόμενη φορά που θα τους ζητήσει να κυνηγήσουν μαζί, κανένα δεν θα τον ακολουθήσει. 
Είναι σαν ένα κακομαθημένο ψηλό παιδί που θέλει να το φοβούνται τα άλλα παιδικά και να κάνουν ότι θέλει εκείνο.

 Δικαιολογίες μπορεί να βρεθούν για κάθε αδικία 
Για να καλύψει την αδικία του, το λιοντάρι άρχισε να λέει κουτές δικαιολογίες, δηλαδή έλεγε στα άλλα ζώα ότι είναι δίκαιο να κρατήσει όλο το φαγητό, ενώ όλοι ήξεραν ότι αφού κυνήγησαν μαζί, το δίκαιο θα ήταν να μοιραστούν το φαγητό. 
Όπως ένα παιδί που δεν θέλει να  παίξουν με παιχνίδια του άλλα παιδιά μπορεί να βρίσκει διάφορες δικαιολογίες, ενώ το σωστό είναι όταν παίζουμε μαζί, να μοιραζόμαστε τα παιχνίδια.

 Με τη συνεργασία μπορούμε να κάνουμε πιο δύσκολα πράγματα 
Όταν το κυνήγι έγινε δύσκολο, όλα τα άγρια ζώα κατάλαβαν ότι θα ήταν πιο εύκολο αν έκαναν μια συνεργασία. Και πράγματι, το έκαναν και το πέτυχαν. 
Όπως είναι πιο εύκολο να σηκώσουμε ένα μεγάλο κουτί 
όταν είμαστε δύο και πιάνει 
ο ένας από τη μια μεριά κι 
ο άλλος από την άλλη.