Ο λαγός και η χελώνα

Ο μύθος Ο λαγός και η χελώνα είναι μια καλή βάση για συζήτηση με το παιδί:
Η αλαζονεία και η καυχησιά κάνουν κακό
Η χελώνα δεν είχε καμιά διάθεση να κάνει αγώνα δρόμου με το λαγό. Όμως, ο λαγός που όλο καυχιόταν ενοχλούσε όλα τα ζώα, όλα ήξεραν ότι είναι πολύ γρήγορος αλλά καθένα απ’ αυτά είχε τις δικές του αρετές. Κι όταν του είπε η χελώνα να παραβγούν, την περιγέλασε μπροστά σε όλους. Όμως, εκτός από καυχησιάρης ήταν και αλαζόνας, δηλαδή νόμισε ότι εύκολα μπορεί να σταματήσει να φάει και μετά να πάρει κι ένα υπνάκο, και παρ’ όλ’ αυτά να κερδίσει. Έτσι κοιμήθηκε, έχασε τον αγώνα κι έγινε περίγελος όλων. Είναι σαν ένα έξυπνο παιδί που αφήνει να κάνει τα μαθήματά του αργότερα και μετά το παίρνει ο ύπνος και την άλλη μέρα στο σχολείο το μαλώνει η δασκάλα.
Η σταθερότητα και η επιμονή είναι μεγάλες δυνάμεις
Η χελώνα ήξερε ότι ο λαγός είναι πολύ πιο γρήγορος, όμως ήξερε ότι είναι αλαζόνας και καυχησιάρης. Πήρε λοιπόν το καβούκι της και σιγά-σιγά βάδισε τη διαδρομή, με πολύ κόπο. Δεν σταμάτησε καθόλου μέχρι που έφτασε εκεί που κοιμόταν ο λαγός, τον πέρασε και συνέχισε μέχρι το τέρμα. Γι’ αυτό πολλές φορές κάτι που μας φαίνεται πολύ δύσκολο, αν το προσπαθήσουμε με επιμονή και σταθερότητα μπορεί να το καταφέρουμε.
Δεν πρέπει να υποτιμάμε τους πιο αδύναμους
Ο λαγός είχε την αρετή της ταχύτητας, είχε όμως και το μειονέκτημα της αλαζονείας και έβαλε τα γέλια όταν άκουσε για τον αγώνα. Η χελώνα ήταν αργή, αλλά είχε την αρετή της επιμονής και σιγά-σιγά έκανε ότι μπορούσε καλύτερο. Αν ο λαγός δεν είχε υποτιμήσει τόσο πολύ τη χελώνα, θα φοβόταν να πέσει για ύπνο και θα νικούσε. Κι έτσι η επιμονή νίκησε την ταχύτητα και την αλαζονεία. Γι’ αυτό πρέπει πάντα να προσέχουμε αυτούς που μας φαίνονται πιο αδύναμοι, γιατί και αυτοί μπορεί να έχουν άλλες αρετές.